Smutno mi...
Narzeczona dziś nie potrafię być
Córką nie potrafię
Cierpię gdy cudza role musze grac
Moje łzy i pragnienia moje muszy skryć
Jak to długo może trwać ?
Kim jest ta, której wzrok
Śledzi mój każdy krok
W mym odbiciu kryje się moje drugie ja
Czemu znów serce milczy
choć głośno krzyczeć chce
O tym co w nim drzemie
Bliska już taka chwila
Gdy prawda przedrze się
Przez milczenia gęstą mgle
Kim jest ta, której wzrok
Śledzi mój każdy krok
W mym odbiciu widzę całkiem obca twarz
Lustro odpowiedz zna
Kim jest to drugie ja
Niechaj ono zdradzi to
Rade niech juz da
Nie chce w kłamstwie dłużej żyć
Już nie...
Ten świat musi chociaż raz zrozumieć mnie
Chce sobą wreszcie być
Zamiast się w cieniu kryć
W swym odbiciu znaleźć swa prawdziwa twarz
Lustro odpowiedz zna
Gdzie jest to lepsze ja
Niechaj ono zdradzi to
Rade niech juz da
Którą drogę wybrać mam
Którą z nich jest zła...
odpływa gniew
zasypia żal
światło mrok rozdziera
ginie zły czar
ustaje płacz
znika gdzieś lęk
w niemej ciszy
stygnie skrzywdzonych jęk
dzisiaj ziemia cała wygląda jak we śnie
budzi się nadzieja, że człowiek
może kochać więcej
niebo biednej ziemi
prezenty piękne śle
radujmy się
szczególna chwila trwa
pokoju cud
ogarnia świat
radość w twarzach ludzi
zostawia ślad
uśmiechu dar krąży jak ptak
obcy człowiek
dziś jest bliski jak brat
dzisiaj ziemia cała wygląda jak we śnie...
choć ciągle szczęścia brak
a świat w swych błędach trwa
na niebie błysnął znak
miłości cud się stał
dzisiaj ziemia cała wgląda jak we śnie...
Nous nous sommes croises
La foule est partou!
Les coeurs etrangers
Dons une ville
Nous avons marche
Sans nous arreter
Seuls jusqua present et separes
Je tes apercu
Ce visage de nuit
C’est mon evasion
A mes reves
J’ai ferme les yeux
Tout a disparu
Le monde n’est pour nous qu’un mirage
Je te cherchais
Je ne sais pas pourquoi
C'est une obsession pour moi
La ville s’endormit
Dans un cacon de brouillard
Nous sommes des somnambules
Qui sourient aux etailes
Le temps passe si vite
Au rhytme de nos coeurs
Tu es aupres de moi
Veritable
Tes mains sur les miennes
La chaleur de tes levres, I'ambime de tes yeux
Notre solitude